KÜÇÜK YAŞLARDA SEBZE YEME ALIŞKANLIĞI KAZANDIRMA

Hatırlıyorum da günün birinde, Selim henüz üç yaşında bile değilken, problemli çocuklarla çalışan bir arkadaşımı çaresizlik içinde aramış, telefonda söylediklerini nasıl gerçekleştirebileceğimi düşünememiştim bile… Öncelikle çocuğunuz kendi kendine yeme çalışmaları yapmaya başladığında işe el koymanız, aslında işe el koymamanız ama durumu organize etmeniz gerekiyor. Merak etmeyin daha sonra da treni kaçırmış olmazsınız. Önemli olan tutarlı olmak ama ısrarcı olmamak. İddialaşmayı ileriki yaşlara ve başka konulara bırakın ki sözünüzün o dönemde bir değeri olsun.

Öncelikle arkadaşımın bahsettiği yöntemi paylaşmak istiyorum. Eğer bunu küçük yaşta yapabilirseniz ileriki dönemde yemek sorununuz kalmayacaktır zaten.

Günlük yemek saati rutinininiz olmalı, tıpkı uyku saati rutuniniz olduğu gibi :

Her gün aynı saatte, aynı yerde, aynı öğün yenmeli.

Yemek saati geldi mi sofrayı mutlaka hazırlamalısınız. Çocuğunuzu sofraya davet etmelisiniz ve gerisini ona bırakmalısınız. Yemek konusunda isteksiz bir çocuğunuz varsa benim gibi şöyle bir senaryo ile karşılaşacaksınız.  Masaya gelecek, sandalyesine oturacak, tabağındaki yemeğe bakacak, tabi ki beğenmeyecek (beğenmiş bile olsa çaktırmayacak), size bakacak, sizden tepki gelmezse bir süre sonra kalkıp gidecek. Dikkat! Sizden tepki gelmemeli zaten. Ne kadar zor olduğunu biliyorum; zira bunu uyguladım. Ama bırakın yemeğini yemesin. Tek bir kelime bile etmeyin. Tek yapmanız gereken, evin çeşitli yerlerine çocuğunuzun oynarken ya da yanından geçerken farkedebileceği gibi kuru meyve, taze meyve, fındık, badem gibi atıştırmalıklar yerleştirmeniz. Sakın çocuğunuza bunların onun için olduğunu söylemeyin. Yoksa onları da yemez. Göreceksiniz sesiniz çıkmadı mı onlardan atıştırmaya başlayacak. Bir süre sonra bu atıştırmalık tabaklarını, çocuğunuza çaktırmadan koyduğunuz gibi çaktırmadan ortadan yok edin. Yemek saati geldiğinde kendini aç hissetmesini istiyoruz.

Yemek saati mi geldi? Aynı taktik yine, yeni, yeniden… Sabredin… Bunu beş yıl kadar önce yaptığımdaki kalbimdeki ağrıyı şu an hala hissediyorum.  Ama lütfen sabredin

Çocuğunuzun yemeğe karşı tepkisi şu şekilde gelişecek.

1-     İlk hafta (belki biraz daha uzun sürebilir) – tabaktaki yemeğe bakıp yemeden kalkacak.

2-     İkinci hafta (ya da biraz daha sonra) – çatal ya da kaşıkla tabaktaki yemekle oynamaya başlayacak ama yemeden kalkacak yine.

3-     Üçüncü hafta (belki biraz daha uzun bir süre) – oynamayı bırakacak yemeğin tadına bakacak ama yemeden kalkacak.

4-     Dördüncü hafta (umarım daha uzun sürmez) – yemeğinden birkaç kaşık yiyecek ama bitirmeden kalkacak.

5-     Beşinci hafta – Mutlu son! Çocuğunuz yemeğini yemeye başlayacak.

Bu süreleri tahmini veriyorum. Çocuktan çocuğa değişebilir ama vereceği tepki sırası böyle olacaktır.

 

ALTIN KURAL…

Ama unutmayın. Israr yok. Bugünkü ısrarınız, gelecekte çocuğunuzun bir yetişkin olarak bile o sebzeyi yememesine sebep olabilir. Bir düşünün! Anneniz ya da babanız, sizi bir sebzeyi yemeniz için zorlamış mıydı? Peki o sebzeyi şimdi yiyor musunuz? Ben hala bakla yiyemiyorum….

 

Advertisements